Juffrouw Wallie

januari-jarigen (deel 2)

2012-01-13T14:45:00.000+01:00

Ze is de laatste in de rij van drie: Nora werd deze week DRIE!

Een cadeautje kreeg ze bij het krieken van de dag:

Helaas, niet iedereen aan tafel vierde even enthousiast mee.

I.K. W.I.L. O.O.K. E.E.N. C.A.D.E.A.U.!!

De officiële taart met kaarsje aten we 's avonds:

wacht! kroon vergeten!

ok! blazen maar!

januari-jarigen

2012-01-08T10:34:00.001+01:00

Januari is hier in huis de maand van de verjaardagen.

Aaron is de eerste in de rij van 3. Hij werd deze week 4 jaar!

Hij mocht die dag 2x kaarsjes uitblazen. 's Middags met taart en 's avonds met broodjes:

's Avonds werd gevierd met jarige nummer 2 over wiens leeftijd we hier discreet gaan blijven...

Bakatelier: empanadas

2011-11-23T19:48:00.000+01:00

Dit heb je nodig:

- voor het deeg: 300 gr bloem, 100 gr gesmolten boter, een scheutje water en een snuifje zout.

- voor de vulling: 200 gr gemengd gehakt, een halve ui heel fijn gesnipperd, een teentje look, enkele champignons heel fijn gesneden, een hardgekookt ei, een handvol rozijntjes en enkele zwarte olijven.

(eigenlijk vul je waarmee je wil, maar ik probeerde de Peruaanse 'con carne' te benaderen)

Zo maak je het:

- Het deeg:

Bloem en zout in de keukenrobot doen en beetje bij beetje de boter erbij voegen terwijl de machine draait. Eerst traag mengen en dan versnellen. Een scheutje water erbij voegen en mengen tot je een egaal deeg krijgt. Nog even kneden met de handen en dan uitrollen en ronde vormen eruit snijden.

-De vulling:

Gehakt bakken en kruiden (komijn, paprika, peper, zout, tijm,...). Apart zetten en wat laten afkoelen. Ui, look en champignons bakken en ook laten afkoelen.

Vul elk rondje deeg met wat gehakt, uimengsel, een stukje zwarte olijf, wat rozijntjes en een stukje hardgekookt ei. Dichtplooien, de randjes goed platdrukken (met een vork) en bestrijken met een eierdooier zodat ze mooi gaan glanzen.

Ongeveer 25 minuten in een oven van 200°

Serveren kan met wat bloemsuiker erop en met limoensap!

Wij maakten 2 versies. Voor Carlos en ik zoals hierboven beschreven en voor de kindjes zonder het uimengsel en olijven want daar moeten ze niets van hebben...

Ze waren bijna zo lekker als toen!

KinderKunst

2011-11-20T19:35:00.000+01:00

Het keldergat

2011-10-01T18:24:00.001+02:00

... zo noemen wij dat.

Dat werd ook opgefrist:

voor na

voor

voor na

De traphal

2011-09-13T15:41:00.000+02:00

Hier kon u lezen en zien hoe wij onze inkomhal gerenoveerden.

Maar wat ik niet toonde op de foto's was dit:

Nog niet af! Ha!

Dus werkten wij hier hard verder. Na véél geschuur, geplamuur, geschilder en behangen is dit het resultaat:

En nu krijgt u hem wél helemaal compleet:

Zo de vader, zo de zoon

2011-08-28T17:29:00.009+02:00

De inkomhal gerenoveerd

2011-08-26T19:42:00.000+02:00

Het is een kleine ruimte, ons inkomhalletje. Maar toch duurde het 2 jaar vooraleer we ze -eindelijk- afgewerkt hebben. Een 'beetje met de keer' noemen wij dat.

Voor (foto's uit 2008):

Tijdens:

De hal telt ondertussen 2 deuren minder. Zo zag ze er 2 jaar lang uit - behalve dan de kranten op de vloer, die lagen er niet zo lang ;) .

Na (nu):
Op de eerste foto zijn de kleuren het meest zoals in 't echt, de andere foto's hebben een blauwe schijn.

De zomer van de veranderingen

2011-07-15T11:06:00.000+02:00

Zomer 2011 bracht al heel wat veranderingen met zich mee in het leven van onze 2 kleintjes.
Voor u als lezer wellicht een verzameling van onbenulligheden, maar voor ons zijn ze op z'n minst te klasseren in de archieven.
1) het begon allemaal met de nieuwe bedden. Meer hierover kon je al lezen in het vorige postje.
Maar tegelijkertijd met de nieuwe bedden:
2) volledig zindelijk, dag en nacht, zowel Aaron als Nora (olé!)
3) volledig tutloos, dag en nacht, zowel Aaron als Nora. Bij gebrek aan een sint of paashaas hebben we er het zandmannetje bij gehaald. De tutten werden gegeven aan het zandmannetje, de kindjes kregen een cadeautje in ruil en over de tut werd met geen woord meer gerept.
4) het einde van de middagdutjes, zowel Aaron en Nora.

Punt 2 en 3 van de lijst zijn om te juichen, het laatste misschien iets minder. Want ik genoot van dat middagdutje. Het anderhalve uurtje rust en stilte in huis, zo midden in de dag, dat mis ik toch.
Maar soms.... is de vermoeidheid nog eens sterker dan de wil:

Hoofdstuk afgesloten en bedjes te koop

2011-07-11T08:18:00.000+02:00

Het zat er al een tijdje aan te komen. Aaron leek een reus in het kleine bedje en toen Nora enkele weken geleden zelf in en uit haar spijlenbedje begon te kruipen, wisten we dat we niet langer moesten wachten met nieuwe bedden.
Dus schuimden we meubelwinkels af, zochten naar stapelbedden en kochten uiteindelijk toch 2 aparte bedden. Hun kamer ziet er direct helemaal anders uit met 2 mastodonten van bedden, want ja ze hebben direct een (heel) groot bed. Er wordt tijdens bedtijd nog druk heen en weer gelopen tussen de 2 bedden, veel gegiecheld en te weinig geslapen, maar we hopen op beterschap :) We laten ze nog even wennen aan de nieuwe 'vrijheid'.

Maar bij deze hebben wij 2 spijlenbedjes in de aanbieding. Met matras (en beddengoed indien gewenst).
Foto's kan je hier zien. Wil je meer info en/of ben je geïnteresseerd en wil je een bod doen? Neem contact via juffrouwwallie@gmail.com.

Ik maakte een Jeroentje

2011-06-08T14:51:00.000+02:00

Sinds ik in ouderschapsverlof ben volg ik 'dagelijkse kost' op één. Goesting dat ge daarvan krijgt, niet te doen. En inspiratie! Hier komt dus sinds een maand af en toe "een Jeroentje" op tafel.
Gisteren nog op tv, vandaag op ons bord:

Millefeuille met mascarpone en frambozen

MMMMMMMMM....

Het recept kan je vinden op de website.

Rabarbertaart

2011-05-30T15:03:00.001+02:00

Dit is écht een superlekkere taart! Een klassieker binnen onze familie: mijn grootouders bakten ze zo, mijn ouders en nu ik.

Ik kan de mensen alleen maar overtuigen dat ze zo lekker is als ze effectief een stukje geproefd hebben. Het was zo toen ik het recept uitlegde tijdens een spreekbeurt Frans in het 1ste middelbaar en het was weer zo vanmorgen ten huize van J.Wallie. Ik citeer Carlos terwijl ik verkondig dat ik rabarbertaart ga maken: "Rabarber in taart? Rabarber is onkruid! Daar maak je toch geen taart van!!"
Maar achteraf moet ik hem wel tegenhouden om de taart niet helemaal naar binnen te spelen.

Voor wie het ook wil proberen, dit heb je nodig:
- 125 gr zachte boter
- 125 gr suiker
- 250 gr bloem
- 1/2 pakje bakpoeder
- 10 gr vanillesuiker
- 3 eieren
- rabarber in stukjes gesneden (genoeg om de taartbodem volledig te bedekken)

Zo maak je het:
- suiker en eieren mixen
- boter toevoegen en nog wat mixen
- bloem en bakpoeder toevoegen en mixen

Als het deeg iets te hard (te vast) is, dan voeg je een lepel of 2 melk toe.

Neem een vuurvaste taartschotel die je invet, leg onderaan een dun laagje deeg. Leg daarop de (rauwe) rabarber. Daarop komt de rest van het deeg.
Zet 35 à 45 min. in een oven van 180°.

Afwerken met suikerglazuur als je houdt van zoet.

Snelle broekjes

2011-05-29T08:11:00.014+02:00

Twee broekjes voor Aaron.
Snel gemaakt, ze passen goed en ze zijn gemakkelijk om aan en af te doen.
Zonder zakken, zonder rits en knopen, zelfs zonder nep-gulp. Dus, te klasseren onder 'simpel' .

Eentje in bordeauxrood:

En eentje in het groen:

De stof voor het groene broekje haalde ik hier:

Chance dat hij het niet weet, hij zit nog op de zalige leeftijd van onwetendheid. Moeder doet maar. De dag dat hij er zich bewust van zal zijn dat ik kleren durf te maken uit tafelkleren (uit de kringwinkel dan nog wel) zal ik er maar rekening mee houden dat ze ongedragen in de kleerkast kunnen blijven hangen!

Maar helaas, 't is niet omdat het simpel is dat het goed afloopt:

Na twee minuten kwamen die ringskes al los. Pwut pwut pwut pwuuuut...

De eerste druk is klaar

2011-05-28T13:50:00.001+02:00

Het stond al 5 maanden op mijn to-do lijstje, maar het is me eindelijk gelukt. De fotoalbums van Aaron en Nora in 2010 zijn af. Ouderschapsverlof heeft zo zijn voordelen... ;)
Ik heb ze voor het eerst volledig digitaal gemaakt, voordien deed ik nog aan knip- en plakwerk in ringmappen.
Goh goh, nog even bladeren. En dan beginnen aan die van 2011 :)

superstar

2011-05-25T09:19:00.001+02:00

Wat wordt ze al groot!

De zonnebril heeft ondertussen geen glazen meer, ze wil werkelijk niks van zonnebescherming op zich houden: geen zonnebril, geen hoedje.

Gisteren een lap stof, vandaag...

2011-05-23T20:41:00.000+02:00

een schort!
- onder het motto: maak eens iets simpels -

Een keukenschort moet een van de eenvoudigste dingen zijn om te maken. Snel klaar en met een leuk stofje wordt het koken nóg toffer. De mijne is er eentje met echte kant aan, elegantie tot in het huishouden toe, ha ;)

De kinderkamer is af! Deel 2: NA!

2011-05-22T14:24:00.001+02:00

Tijdens de paasvakantie waren Carlos en Nora in Peru. Als verrassing wou ik de kinderkamer afwerken. Ik was enkele dagen zoet met schilderen en behangen. Maar met hulp van 'la mama' is het gelukt. Allé, bijna gelukt. Want de plintjes die stonden er nog niet. Maar dat is ondertussen ook in orde.

De prachtige plaid op de zetel is er eentje van mijn grootmoeder.
Rest nu enkel nog de leuke dingen: wat kadertjes hier en daar, kastjes, een vrolijk tapijtje, gordijnen, enz.

De kinderkamer is af! Deel 1: VOOR en TIJDENS

2011-05-21T10:20:00.000+02:00

Een voor en na met veel plaatjes:

VOOR:
We hebben helaas maar 1 miserabel fotooke van hoe de kamer eruit zag toen we het huis kochten. Je ziet maar een heel klein stukje. Wat je niet goed ziet is dat er ook een schouw stond:

TIJDENS 1:
Een fase die nogal lang geduurd heeft, 't is te zeggen lang genoeg als je midden in de verbouwingen zit:

Het oude behangpapier ging er af,
de schouw werd afgebroken,

we legden leidingen in de muur,

en we plaatsten een geraamte voor het nieuwe planfond

De muren werden opnieuw bepleisterd,

Het gat in de vloer (waar de schouw stond) werd dichtgemaakt en de originele vloer werd afgeschuurd,

en helemaal vernist (geen foto)

Daarna werd de kamer -onaf- in gebruik genomen.

En nu 1,5 jaar later hebben we de kamer afgewerkt. U bent wellicht reuzenieuwd...

Wordt vervolgd... :)

Home sweet home (3)

2011-05-18T14:51:00.001+02:00

Ik zag ze onlangs staan in een hip retro-winkeltje. Maar bij mij staan ze al in de kast, die schone bewaarpotten. Het zijn er uit de keuken van mijn grootmoeder:

Schoon hé. 't Is maar dat we omdat we een kleine keuken hebben dat ze in de kast staan, anders zou ik ze wel op een een plankje uitzetten:

En nu we toch met de neus in mijn keukenkast zitten. Zo ziet ze er vanboven uit:

Van onkruid naar tuinkruid

2011-05-14T15:00:00.001+02:00

Noch ik, noch Carlos heeft groene vingers.

Maar er MOEST iets gebeuren:

(voor)

(na)

met een kruidentuintje:

en een grafperk:

Dat laatste is een grapje natuurlijk. Die steen lag in de kelder toen we het huis kochten en ik wil hem absoluut in de tuin gebruiken. Maar toen ik de gele bloemen ervoor geplant had, leek het helemaal op een grafperk en da's niet de bedoeling. Dus zoek ik nog naar een oplossing. Waar de rode pijl staat heb ik bloembollen - van den aldi, zoals het een echte tuindummie betaamt - geplant. Azalea's geloof ik.

Niet slecht voor een tuindummie denk ik dan.
Nu nog de rest van de hof. Of ik wacht ermee tot morgen. Als het weer regent.

VIER MAANDEN

2011-05-11T14:30:00.000+02:00

... thuis!

Eindelijk!! Ik heb de dagen afgeteld, echt waar.

Ingrediënten: voltijds ouderschapsverlof (zo'n maand of 3), jaarlijks verlof (een viertal weken)
Bereiding: alle ingrediënten aanvragen, aan elkaar plakken en genieten!

Dit schooljaar was het eigenlijk niet te doen. Carlos en ik hebben totaal verschillende werkroosters: ik werk overdag, hij 's avonds. We moeten allebei zo'n 50 km pendelen, wat maakt dat we elkaar gewoon kruisen en mekaar niet zien van 's morgens 7u tot 's avonds 22u30. 4 dagen per week, de 5de dag is het 'maar' van 7u tot 18u. Hij deed ochtenshift met de kids, ik de avondshift. Aanvankelijk lukte het allemaal wel. We hadden ons zo goed mogelijk georganiseerd, maar na enkele maanden begon dit strakke schema echt wel zijn tol te eisen. Drie weken 'burn-out' was een eerste teken aan de wand dat er toch iets moest veranderen. Ik ging van fulltime naar 4/5de en op die manier konden we het nog enkele maanden rekken. Maar trop is teveel en dus nam ik de beslissing om er gewoon even uit te stappen.

En nu heb ik terug tijd.

Tijd om met mijn zoon 's morgens naar school te fietsen en na schooltijd terug aan de poort te staan, tijd om lekker te koken en nieuwe receptjes uit te proberen, tijd om magazines te lezen, tijd om in de zon te zitten (al heb ik dat nog niet gedaan), tijd om te was te doen, tijd om te tekenen, tijd om boodschappen te doen, tijd om plannen te maken en na te denken over de toekomst, tijd om in de tuin te werken (ook nog niet gedaan), tijd om ... enfin tijd dus. Allé, die tijd heb ik terwijl Nora haar middagdutje doet, want de rest van de dag vraagt die tweejarige zovéél energie en aandacht, dat hoofdstuk had ik precies niet gelezen in de handleiding. Eigenlijk is ze klaar voor school, maar ze moet nog wachten tot september. Ik heb de indruk dat ze zich thuis verveelt. Aan speelgoed geen gebrek, maar het interesseert haar geen moer. Ze loopt van hot naar her, gooit alles in het rond, zaait chaos waar ze komt en vraagt constant om aandacht. Zucht. Maar geen nood, ik heb toch tijd. ;)

Nieuwpoort

2011-04-18T08:30:00.003+02:00

Vader en dochter zitten in Peru, moeder en zoon trekken naar zee.

't Was genieten!

Een put! Met zand!

2011-04-17T21:34:00.000+02:00

Uitspraak van de dag:

"Kijk mama, daar is nog een put! Een put met zand!"

(Aaron, gefascineerd door de putten in het strand)

Het boudewijnpark

2011-04-17T21:01:00.000+02:00

...ofte 'Boudewijn Seapark' zoals het nu officieel heet.
Daar gingen wij vorige week naartoe. Het was de tweede keer, vorige zomer gingen we ook al een keer.

Ik blijf het een van de leukste pretparken vinden om met kleuters naar toe te gaan. Er zijn nergens wachtrijen, het is er relatief rustig, niet té groot en er hangt een gemoedelijke sfeer. De attracties zijn afgestemd op kleine kinderen. En ze kunnen zoveel keer als ze willen na elkaar de attractie herhalen, ze hoeven toch niet te wachten. Zaaalig! Met daarbovenop de ontroerende dolfijnenshow, ik ben er zeker van dat ik evenveel geniet als de kindjes.

Gisteren een lap stof, vandaag...

2011-04-09T13:47:00.000+02:00

... de voorjaarscollectie van Juffrouw Wallie!

Allé, een voorsmaakje, want het voorjaar is nog niet gedaan en de naaikriebels ook niet!

Met plooien, ritsen en knoopjes:

3 stuks voor mijn dochter en slechts 1 voor mijn zoon. Het lijkt wel discriminatie. Maar het heeft zo zijn redenen. Mijn klein meisje zit op dit moment in zonnigere oorden en kreeg voorrang.

Wordt vervolgd...

Eindelijk!

2011-03-02T18:22:00.000+01:00

't Is niet dat ik de dagen heb zitten aftellen. Maar toch, ik ben o zo blij dat februari erop zit en dat maart begonnen is!

Omdat het zolang geleden is

2011-03-01T08:33:00.000+01:00

Broer en zus.

Ongescencureerd.

's Morgens bij het aankleden zei ik nog aan Carlos: "Haar bloesje is nu écht te klein."
"Ach," antwoordde die, "voor thuis kan het nog wel."
Maar als je dan net de mooiste broer-zusfoto in weken getrokken hebt staat ze er natuurlijk wel op met dat te kleine bloesje :)

Oh ja en als je héél goed kijkt zie je bulten: Aaron had net blokjes in zijn t-shirt gestoken en Nora 2 nijntjes in haar borstzakjes, tsss...

Gisteren een lap stof, vandaag...

2011-02-27T21:32:00.000+01:00

een lentekleedje voor Nora.

Hetzelfde model zoals ik ze vorig jaar als eens maakte in andere stofjes, maar nu een maatje groter.

Home sweet home (2)

2011-01-26T21:28:00.005+01:00

De poppen komen uit Peru. We gebruikten ze bij de doopsuiker van Nora. Het schilderijtje is een van de eerste werkjes die ik maakte op doek, ergens in mijn tienerjaren.

Home sweet home (1)

2011-01-25T21:26:00.000+01:00

Om de donkere dagen en de donkere gedachten opzij te schuiven, wil ik mij richten op de dingen die me blij maken. Op de schoonheid vlak voor mijn neus bijvoorbeeld. Wij zijn in de zomer van 2009 - na 9 maanden verbouwen - ingetrokken in ons huis. En hoewel de verbouwingen nog lang niet klaar zijn, hebben we toch al enkele mooie hoekjes. En die ga ik hier laten zien.
Ik haalde het idee bij Ilse. Ga zeker eens kijken op haar blog, ze plaatst er steeds mooie hebbedingen.

Onze collectie robots. Allé, eigenlijk van mijn lief maar ik vind ze stiekem ook heel tof.

Onze klokken. Mooi én handig, want als Carlos wil bellen met zijn familie kan hij direct zien of ze al uit bed zijn of niet.

2!

2011-01-12T16:25:00.000+01:00

Moeder zijn, dat maakt ne mens zot. Algemeen geweten.

Wij stonden vandaag om 6u30 ('s ochtends dus welteverstaan) met de glimlacht happy birthday te zingen voor Nora. Mét kroon én taart met kaarsjes! Alles voor de kinderen, niewaar?

Omdat ik overdag werk en Carlos 's avonds is de ochtend het enige moment waarop we alle 4 samen zijn. De gebruikelijke ochtendrush werd even op pauze gezet. En al was het met een raprap ineen geflanste kroon en een rijsttaartje dat ik gisteren nog snel kocht in de Panos van het station, het kind genoot ervan! En wij dus ook.

3!

2011-01-06T14:09:00.000+01:00

Twee dagen geleden...

Drie jaar al!

weet iemand waar de pauzeknop zit?

Secret santa - de grote finale!

2010-12-22T21:47:00.000+01:00

Vandaag was het zover! Ik kreeg mijn secret santa!
En nu gaan jullie allemaal stikjaloers zijn, want ik kreeg niet 1 maar wel 2 pakjes!!
Wat zeg ik, niet pakjes maar wel heelder PAKKETTEN! Gevuld met véél verrassingen.

Kijk en geniet.

Van deze dame kreeg ik dit:

Een prachtige omkeerbare tas, tot in de kleinste details afgewerkt! Echt super en mooie stoffen!
En da's nog niet alles, ze was gevuld met een zakdoekenzakske, een schriftje met stoffen kaft én een sleutelhanger. Allemaal hand gemaakt!!
Bedankt Katrien!!

En alsof dat nog niet genoeg was verraste mijn secret santa van vorig jaar mij ook met een pakket. Ze had een jaar vertraging en dat heeft ze wel dubbeldik goed gemaakt, amai...!

Een sjaal, twee mutsen, twee ritstasjes, oorbellen, ... véél te véél. Echt, uren werk moet er in dat haken gekropen zijn. Dank je wel celestine, ik vind het prachtig!

Aaron heeft zich direct de muts met de schattige oortjes toegeëigend. Hij ziet er superschattig uit!

Dit is toch niet te doen. Beide pakketten zijn veel en veel meer waard de 10 euro die Tess voorschreef. Dames, jullie cadeau's worden enorm gekoesterd!!

En mijn foto's zijn niet wat ze zouden moeten zijn, maar ik moest en zou direct mijn cadeau op het blog zetten...

Secret santa

2010-12-22T08:40:00.000+01:00

Mijn pakje is heelhuids aangekomen bij mijn bestemmeling, oef!

En ik, ik wacht in spanning af...
... ik zie de meest prachtige pakjes die al aangekomen zijn op tal van blogs,
... ik check iets vaker dan gewoonlijk mijn mailbox,
... mocht ik niet zoveel werk hebben, ik pakte een dag congé en plantte me naast mijn brievenbus om zeker niets te missen,
... en ik hoop dat zich niet hetzelfde scenario voordoet als vorig jaar,
... oooh wat is dat toch spannend!

Aan de Noordzee

2010-11-07T20:13:00.000+01:00

2010-09-24T12:29:00.003+02:00

‘Blog je niet meer?’ vroeg mijn zus me enkele weken geleden.
‘’t Goh’, was het begin van mijn antwoord en hier is de rest:

Awel ten eerste neemt bloggen tijd in beslag, véél tijd. Andere bloggers weten het wel, het is niet gewoon een kwestie van iets te schrijven, een fotooke toe te voegen en op het knopje ‘bericht publiceren’ te drukken. Het betekent ook: foto’s nemen, opladen, selecteren, het aantal pixels verkleinen, schrijven. En VOORAL ook up-to-date blijven en veel te veel andere blogs willen volgen en lezen. Ewel op den duur krijg je daar zo’n hoofd van (gesticuleert met de handen in de lucht) en duurt een ik-ga-dit-rap-effe-op-mijn-blog-zetten sessie op z’n minst 2 uur. Tijd die ik op een andere manier wil invullen.

Ten tweede ben ik het soms gewoonweg beu. Om u een voorbeeld te geven: deze zomer ontwierp mme zsazsa een plooirokje. Wreed schoon, ik heb er niets op tegen, integendeel. Maar op twintig blogs hetzelfde rokje zien verschijnen, dat steekt mij op den duur wel tegen. Ik laat me graag inspireren door mooie blogs en als het even kan wil ik mijn eigen berichtjes ook inspirerend houden (als is dat lang niet altijd het geval ).

Ten derde is de schonen tijd van 4/5de werken voorbij en behoor ik nu tot de club der fulltime-werkenden. Lees als 38u/week werken + 11u15/week onderweg zijn van en naar het werk + non-stop echtgenote en moeder zijn + de was en de plas en de boodschappen doen + etc.

Als ik daarnaast gaarne nog eens wat aandacht wil voor mijnen allerliefsten eega die nu ook fulltime werkt op een locatie die buiten een straal van 50 km rond ons huis ligt op andere tijdstippen dan mijn werkuren waardoor we ongelooflijk moeten puzzelen en organiseren en heb ik er nu en dan gewoon genoeg van. We hebben twee schatten van kinderen die – we moeten daar eerlijk in zijn – lang niet altijd even schattig zijn. Bijvoorbeeld op momenten dat ze beslissen ouderlijke woorden te negeren of er ’s avonds een spelletje van maken om zo lang mogelijk op te blijven, want ze willen nog wat water en nog een tutje en een andere knuffel. En als we dat weigeren te doen, want we moeten consequent zijn niewaar, zetten ze een uur lang de keel open. Niet bepaald iets waarvan je – na een drukke pendel- en werkdag – tot rust komt. En dan denk ik soms ‘foert al die pedagogische waarden! Ziehier wat water en je knuffel en je tuut (x3) zodat je slaapt en dan kan ik mij eindelijk leggen in mijn zetel of nee op bed want we hebben nog steeds geen comfortabele zetel nog iets van die tientallen zaken waar we dringend werk moeten van maken’. Heb ik stress?

Ten vierde. Wie het stukje hierboven gelezen heeft zal misschien kunnen begrijpen dat ik tegenwoordig nergens nog tijd vind om te naaien of andere creatieve ontspannende dingen te doen. En da’s niet leuk.

En na dit stukje vol met zelfmedelijden en sentiment gaan we gewoon verder. Verder genieten van het leven. Met misschien af en toe nog eens een blogberichtje. Heel af en toe.

Wat een leuk speelgoed!

2010-09-22T16:35:00.000+02:00

Die flockfolie. T-shirts opvrolijken was nog nooit zo leuk en bovendien gemakkelijk om te doen!
Alleen zat ik zonder inspiratie. Dus gebruikte ik mallekes van de Flow (en zij had gelijk hetzelfde idee :))

Reclame

2010-09-21T20:07:00.000+02:00

Er verschijnt hier pijnlijk weinig persoonlijk nieuws, over het waarom zullen we het later es hebben. Eerst een beetje reclame:
Voor miss stik

Voor moosmade

voor koekepeertje

en tenslotte voor secret santa

Ik moet toegeven, ik heb getwijfeld of ik opnieuw ging meedoen aan secret santa, want ik moet zowat de enige zijn die haar cadeau van de vorige editie nog niet ontvangen heeft! Mijn ondertussen niet meer zo geheime santa heeft wel al van zich laten horen maar ze heeft wat vertraging :). Nu ja, met een beetje geluk krijg ik dus dit jaar twee cadeautjes: dat van vorig jaar en eentje van dit jaar?

De eerste schooldag

2010-09-01T13:17:00.001+02:00

De eerste schooldag van mijn eerstgeborene, het is een speciaal moment! Geen traan heeft hij gelaten. Moeder en vader ook niet, al moesten ze eens goed slikken toen hun ventje na het belsignaal de klas binnen stapte. De juffen maakten er trouwens een leuke start van: er was muziek op de speelplaats, er hingen vlaggen en ballonnen en alle kindjes kregen een bellenblazertje!
Hij heeft het goed gedaan én hij kijkt er naar uit om morgen terug te gaan, oef!

Gisteren een lap stof, vandaag...

2010-08-11T13:46:00.000+02:00

een machtig hemdje!

Ik zag bij haar dit hemdje en was direct gecharmeerd*, dit wou ik ook!

En zie eens hoe content hij is!

*lees: jaloers

Gisteren een lap stof, vandaag...

2010-08-08T14:53:00.000+02:00

de hipste autostoelhoes van het ganse land!

Gisteren een lap stof, vandaag...

2010-07-31T14:10:00.000+02:00

twee heerlijke kleedjes!

Ik maakte twee kleedjes voor Nora, allebei hetzelfde model maar met verschillende stofjes. Eentje in 't groen (mijn favoriet) en eentje in met donkerbruin en blauw.

Een mooie foto krijgen met het model was niet evident. Stilstaan en poseren moet ik haar niet vragen. Maar ze staan haar geweldig, al zeg ik het zelf!

Voor beide kleedjes gebruikte ik dezelfde knoopjes. Ik won ze enkele maanden geleden bij een give-away van tie-ne . Bij deze nog eens bedankt Tine!

Het patroon is een compilatie. Het bovenste stuk is een verkort hemdjespatroon dat ik hier al eens gebruikte. Het komt van een heel oud burdapatroon. Het rokdeel tekende ik er zelf onder, dat zijn gewoon twee A-lijn panden.

We blijven verbouwen

2010-07-21T14:49:00.000+02:00

We doen verder met verbouwen, nu zijn we bezig in onzen hof. 't Zijn grote werken: met kranen, graafmachines en heel véél puin. Maar deze keer hebben we het uitbesteed. 't Is vakantie voor iets hé.

We zijn behoorlijk content van de aannemer. Geef hem op tijd wat eten, wat aandacht en je hoort hem voor de rest van de dag niet meer. En oh ja, niet te vergeten een plasje hier en daar opkuisen. Contactgegevens hier te verkrijgen ;)

Wit, witter, witst

2010-07-20T14:23:00.000+02:00

De laatste dagen hebben we zo'n 90 m² plafond wit geschilderd. Met uitzondering van de traphal zijn dat ALLE plafonds van ALLE kamers en leefruimtes. Twee lagen witte verf.
Je zou van minder een stijve nek krijgen.

Zomerse geneugten (1)

2010-07-17T07:03:00.015+02:00

Het recept haalde ik bij Sarah ('sarah zegt hallo' - even googelen want mijn koppeling werkt niet), maar ik voegde iets meer suiker toe en 500 gr mascarpone blijkt te veel te zijn voor 1 taart, al was het geen probleem om de overschot op te krijgen ;)

Op de pot

2010-07-16T10:26:00.000+02:00

* waarschuwing: indien u gruwelt van postjes over zindelijkheidstraining: niet verder lezen!*

"Pipi".
Als hij het zo stilletjes uitspreekt, dan weet ik dat het al te laat is. Broek nat, lakens nat. De wasmachine draait overuren de laatste anderhalve week. Al een chance dat het warm is, 't kind heeft niet veel meer nodig dan een shortje of een slip.
Soms gaat het goed. Gisteren maakte hij zelfs - met succes! - zijn eerste pamperloze uitstap. Een gevoel van overwinning, en we-gaan-er-geraken-of-we-zijn-er-misschien-al overvalt me dan en doet me zweven. Maar er is niet veel nodig om me weer op aarde te doen landen. Gewoon een nat broekske.

Genieten van de zomer!

2010-07-11T21:26:00.000+02:00

Het tempo ligt lager en bloggen is momenteel helemaal geen prioriteit, want :

wij zijn aan het genieten van de zomer!

Als u ons nu wil excuseren - schol!

En je verstuurt ze hierin

2010-05-30T20:40:00.000+02:00

(die van hieronder)

(met dank aan Flow voor het prachtige papier!)

Leuker dan een sms

2010-05-30T20:27:00.000+02:00

om met zo'n kaartje uitgenodigd te worden

Welke draag ik vandaag?

2010-05-17T18:24:00.000+02:00

Gedaan met zoeken en rommelen in het potje met alle oorbellen dooreen! Lang leve overzicht en orde!

Een grafisch pareltje

2010-05-16T20:57:00.001+02:00

Aan welke tafel zat jij?

2010-05-15T09:56:00.001+02:00

in detail:

Er werd getrouwd, er werd gefeest. Schoon gefeest, amai! En er was volk, véél volk. Dat volk, dat moest z'n plaats vinden. Dat deden ze met dit.

2010-05-10T19:42:00.000+02:00

Als 't gratis en verniet is, dan doen we mee!
Er valt moois te rapen op de blog van Tiene
en op de blog van Rood-met-witte-stipjes

Ik zou zeggen: allen daarheen! Maar ja, dat verkleint mijn winkansen natuurlijk ;) .

Op aanvraag

2010-04-28T19:48:00.002+02:00

Een ensemble voor meneertje

2010-04-25T21:44:00.001+02:00

't Was feest vandaag en da's reden genoeg voor een nieuwe outfit!

Voor mijn zoon een 'ensembleke':

Voor mijn dochter maakte ik een jurkje, maar daar die foto's hebt u nog tegoed.

Familietrekje?

2010-03-31T21:24:00.000+02:00

Ik zag op de blog van onze patatjes een postje met de foto van Tamara toen ze 14 maanden was en Marie, haar dochtertje, ook 14 maanden.
Dat deed mij eraan denken dat ik dat ook eens ging posten. Toen we deze winter in Peru waren heb ik daar een oude foto gevonden van Carlos. En meteen was alle twijfel weg: Aaron lijkt, vind ik, als twee druppels water op zijn papa.
We hadden daar geen scanner, het werd dus een foto van een foto.

Kijk en beoordeel.

Carlos en Aaron, allebei op de leeftijd van 1 jaar:

Maar écht een mooie lente hé

2010-03-27T18:08:00.000+01:00

want ze is er helemaal klaar voor!

Gewoon een overgooiertje, 't was klaar in 'no time'. Heel leuk om te maken en het staat haar geweldig. Het patroontje tekende ik zelf, gebaseerd op dat van het vorige kleedje. Ik vind dat het vooral het stofje is dat het hem maakt, 't is een erfenis uit moeders' stoffenkast.
In mijn hoofd zitten nog een aantal modelletjes die ik graag wil maken, dus 't zal nog ne mooie zomer mogen worden ook!

Om het u gemakkelijk te maken

2010-03-26T21:02:00.000+01:00

De afmetingen van de hoes voor het luierkussen:

De afmetingen zijn excl. naadwaarde, voorzie rondom nog 1 à 1,5 cm stikmarge.
Ik haalde het patroon ooit van het internet, maar ik weet begot niet meer waar. Dus heb ik het rap eens getekend.
't Is werkelijk heel eenvoudig om te maken, gewoon alle delen aan elkaar naaien (tiens tiens). Te beginnen met de zijkanten aan de bovenkant en daarna de onderkanten aan de zijkanten. Aan de onderkant maak je een tunnel voor een elastiek.

Welkom Mauro!

2010-03-25T19:23:00.000+01:00

Een nieuwe baby, daar horen cadeautjes bij!
Ik maakte dit:

En nog eens dit:

Een mooie lente 2010

2010-03-24T13:15:00.000+01:00

... mijn dochter is er met dit kleedje alvast klaar voor!

1302

2010-03-21T20:41:00.001+01:00

We bezochten het museum 1302. Ze hebben er een aangepaste route voor kinderen met allerlei leuke activiteiten en zoekopdrachten. Die van ons zijn daar nog iets te klein voor, maar dít konden ze wel al:

De foto is nogal donker en chaotisch, maar een zoekend oog vindt tussen de verkleedkledij Aaron en Nora met een historisch uitziend hoofddeksel.

Schilderen

2010-03-17T16:13:00.001+01:00

Een vriendin van mij trouwt binnenkort. Daarom heeft ze aan haar vrienden en familie schildersdoekjes én verf én schilderborstels (kwestie van geen enkel excuus te hebben om er onderuit te komen) uitgedeeld met de opdracht: schilder iets over ons of voor ons.
Ik heb in een niet zo ver verleden dagelijks verf en canvas gehanteerd ergens in een atelier in Sint Lucas. Maar na mijn afstuderen heb ik amper nog een borstel aangeraakt. Je kan je dus wel voorstellen dat er veel herinneringen naar boven kwamen toen ik aan haar 'opdracht' begon. Ik vond het dé max om te doen en het kriebelt om verder te doen, om meer!
Voor de nieuwsgierigen, het resultaat:

klein hé?

Omdat het zo lang geleden is

2010-03-17T15:24:00.000+01:00

... enkele plaatjes.

Geconcentreerd ontbijten:

Niet zo geconcentreerd yoghurt eten:

Zeer geconcentreerd werken:

Retroboy:

Oh, ik ben zo verliefd op dat truitje! Het is bijna te klein voor Aaron, maar wat een geluk dat hij nog een kleine zus heeft!

Gisteren een lap stof, vandaag...

2010-02-17T17:41:00.000+01:00

een geboortecadeautje!
Het luierzakje, gebaseerd op het model van Mme Zsazsa. Niet gemaakt uit toile ciree maar van katoen. Ik heb er zelf eentje en ik vind dat een wreed handig ding. Efkes hier of daar naartoe? Hup, twee pampers en vochtige doekjes in het zakje, zakje in de sjakosh en weg!
Oh ja, en de tutten ook natuurlijk. Aaron en Nora gebruiken die normaalgezien alleen om te slapen, maar 'in case of emergency' komen ze ook van pas. :) Wat mij er juist aan doet denken dat een tutterzakske misschien ook geen slecht idee is om te maken, want die dingen liggen altijd rond te slingeren in mijn zakken of mijn tassen en zo hygiënisch is dat nu ook niet. Hm.

Taskes

2010-02-13T21:14:00.000+01:00

Op de mooie weblog van Tiene zag ik dit en dat leek me zo leuk dat ik dat ook eens wou uittesten.
Mensenlief, geloof mij: begin er niet aan! 't Is veel te verslavend!!
Dit zijn mijn eerste probeersels, er komt zeker nog meer. 'k Ga oefenen op kringwinkelgerief om daarna mijn eigen servies aan te pakken.

Des goûts et des couleurs, on ne discute pas

2010-02-08T16:16:00.001+01:00

Ik was gisteren met mijn zus op een tweedehandsbeurs. Ik vond er dit über-schattig gebreid truitje:

Mijn zus was ook mee en zij had het truitje eerst zien liggen. Ze vindt het afschuwelijk. En ik vind het supermooi. Allé toch raar hé, hoe de smaak van twee zussen zo kan verschillen. Oh ja, we hebben er dan ook nog de derde zus bijgeroepen. Kwestie van iemand te hebben die aan onze kant staat en om ons gelijk te krijgen. Haar antwoord op de vraag 'Wat vind jij van deze trui?' : "Ach ja, ik had wel gedacht dat gij dat tof zou vinden." Ze heeft echt geleerd om diplomatisch te antwoorden die jongste zus van ons ;).

Ik kon wel huilen

2010-02-07T16:11:00.000+01:00

toen Aaron zijn nieuwe broek zo uit de wasmachine kwam:

Zes(!) gaten zitten erin! Allemaal aan de naden en de zoom. Ik weet niet of het komt omdat de stof al oud is. Tijdens het naaien merkte ik wel dat de stof enorm uitrafelde. Misschien moet ik volgende keer de hele lap stof eerst verstevigen met vlieseline? Alhoewel ik ook al gemerkt heb dat dat soms loskomt na een aantal wasbeurten. Het kan ook aan het wasprogramma liggen natuurlijk. Misschien was een delicate was beter geweest. Dju toch. Al een chance dat ik nog van die stof heb, maar zo'n vooruitzicht is natuurlijk niet echt motiverend.

Gisteren een lap stof, vandaag...

2010-02-04T19:11:00.000+01:00

... een hippe ouwe-peetjes-broek!
Die 'gisteren' was eigenlijk vorige week, maar ik wil mijn titels herkenbaar houden.
Van mijn grootmoeder kreeg ik een oud carreautjesstofke. Wat mij inspireerde met dit broekje als resultaat:

Leuk hé (al zeg ik het zelf, ahum)! Deze keer maakte ik echte zakken vooraan en ik stikte een plooitje in de beide pijpen.
En ik heb nog veel stof over, dus mijn ventje zal nog veel van die broekskes kunnen dragen :).

Stempels en labels

2010-02-04T13:48:00.000+01:00

't Is hier lang stil geweest - een mens heeft al eens andere prioriteiten dan dat bloggen - , ik heb wat berichtjes in te halen! En blijkbaar moet je eerst ziek zijn om de tijd ervoor te vinden.

Een tijdje geleden deed ik een oproep. Met resultaat!
Vorige week kreeg ik dit leuke pakje van venividivixi:

Is er een leukere manier om de week te beginnen? Fantastisch hé!

Dank je wel, venividivixi!

En ik bestelde - via een tip van deze dame - geweven labels:

Helemaal tevreden ben ik nog niet met die labels. Want je kan ze niet innaaien zoals een confectielabel. Daarvoor moet het label hoger zijn. Ook het lettertype is onpersoonlijk. Maar kom, ik kan al starten.
Ik kreeg nog een aantal interessante tips (zoals bijvoorbeeld deze: http://worldwidelabel.blogspot.com/) maar ik heb de tijd nog niet gevonden om er mij eens aan te zetten. Wordt vervolgd...

Panna cotta light

2010-01-14T08:10:00.001+01:00

Herinner u ons oudjaarfeestje in december. Wel toen maakte vriendin A. een heerlijk dessertje waar ik u het recept graag van wil meegeven. Panna cotta-light zowaar! 't Is niet veel werk, licht en lekker: ideaal!

Dit heb je ervoor nodig (voor 6 personen):

2 gelatineblaadjes

200 ml slagroom

45 gr suiker

400 ml yoghurt

2 eetlepels vanillesuiker

2 granaatappels

Zo maak je het:

Laat de gelatineblaadjes 5 min. weken in koud water. Breng de slagroom en de suiker in een steelpannetje aan de kook en neem de pan dan van het vuur. Knijp de gelatine uit en laat ze roerend smelten in de slagroom. Roer de yoghurt en de vanillesuiker erdoor.

Verdeel het mengsel over 6 glazen en zet ze ten minste 5 uur koud.

Daarna versieren met granaatappelpitten (of je kan ook ander fruit gebruiken)

Het recept komt van hier: http://www.iensrecepten.nl/

Nora 1!

2010-01-12T21:15:00.000+01:00

Ze is de laatste in de rij van de januari-jarigen hier ten huize. Vandaag is het haar eerste!

Gisteren een lap stof, vandaag...

2010-01-12T18:45:00.001+01:00

een Phoebe-bag! Voor mezelf deze keer, de vorige gaf ik weg. Zowel de voering als de buitenstof komen van... jawel, de ikea!

Onze dappere Nora

2010-01-11T22:27:00.001+01:00

De avond voor ze ~~twee~~ 1(!) wordt, heeft ze voor het eerst een afstand van ongeveer 2 meter alleen gestapt (zo grappig houterig)! En bovendien was ze zo lief om te wachten tot haar mama thuis kwam van het werk om haar kunsten te demonstreren! Alweer een mijlpaal in haar prille leventje...

Knopen

2010-01-11T20:37:00.001+01:00

Deze dame organiseert een knopen-give-away. Give-away's zijn leuk, maar nog leuker is dat je er iets voor moet doen: toon je knopensorteersysteem en je favoriete knopen.

Deze mooie oude doos kreeg ik van mijn grootouders, gevuld met knopen! Dus met een net sorteersysteem kan ik je niet helpen, happyenrose! :)

En dit zijn mijn favoriete knopen: beschilderde houten exemplaren, om echt te koesteren!

Een oproep

2010-01-10T10:55:00.031+01:00

Onder het motto 'wie niet waagt, niet wint' publiceer ik een oproep. Ik heb getwijfeld , maar uiteindelijk is het enige -weliswaar zeer triestige - risico dat ik loop dat hier 0 reacties krijg.
Waarover gaat het? Ik wil al héél lang stoffen naamlabels. Voor de leek: dat zijn etiketjes voor aan kledingstukken. Noem het luiheid, of ontevredenheid, of ik-zie-het-niet-zitten-om-eraan-te-beginnen, of ik weet niet waarom maar feit is dat ik labels wil en ze nog niet heb.

Dus jij, beste lezer, voel je je aangesproken? Lees dan verder!
Ik droom van óf een stempel met 'Juffrouw Wallie' óf labeltjes met hetzelfde opschrift. De stempel kan ik overal op gebruiken (op kaartjes, op stof, ...), de labels zijn om aan mijn creaties te hangen. Mma Zsazsa heeft op haar blog al eens heel schoon uitgelegd hoe je dat kan maken, ik heb dat zelfs afgedrukt en bestudeerd maar om de een of andere reden zie ik het niet zitten om er zelf aan te beginnen. Ik heb geen inktjetprinter en ik vind het teveel gedoe. Maar misschien heb jij daar wel vreselijk veel zin in? Of je gebruikt een andere techniek?
Als ik mag - en dat mag ik, het is míjn blog :) - eisen stellen dan zijn het deze:
1) niet te groot, max 4 à 5 cm breed en 1 à 1,5 cm hoog
2) kleur: vrij te kiezen, maar liefst niet té opvallend
3) lettertype: geschreven drukletters (vandaar dat ik de labels niet bij de Veritas bestel, dat lettertype past helemaal niet bij mijn persoonlijkheid :) )

Wellicht denkt menig lezer nu "Zeg, die Wallie, wat denkt ze wel? Dat Jan en alleman zomaar voor haar aan het werk zal gaan? Wat een pretentie!" Awel, zo onbaatzuchtig wil ik niet zijn. WANT, voor wie dit voor mij wil doen, wil ik héél graag iets terugdoen! Zeg mij jouw wensen en ik probeer ze te vervullen. Een tas, een kledingstuk(je) voor jou of je kinderen, een ... vind het maar uit en ik doe mijn uiterste best om ook jouw wensen te vervullen. Deal?

En de jarige is...

2010-01-09T22:23:00.001+01:00

Januari is de maand van de verjaardagen hier in huis, we blijven feesten, jeuj!

2 jaar!

2010-01-04T22:46:00.002+01:00

Peruviaanse culinaire geneugten (4)

2010-01-02T00:15:00.005+01:00

Superlekker: empanada's! We hebben ze direct de eerste dag in Lima gegeten, maar de foto ontbrak hier nog. Empanada's zijn kleine deeggebakjes met een vulling. De meest voorkomende zijn empanada's met carne (gehakt) en con queso (met kaas). Af te werken met enkele druppeltjes limoensap. Mmmmmm..........

2010!

2010-01-01T01:10:00.000+01:00

INCA KOLA

2009-12-31T21:03:00.000+01:00

De lokale variant van het beroemde drankje! Trots dat ze erop zijn, die Peruanen, niet te doen! De kleur is op het eerste zicht niet zo apetijtelijk (het lijkt op jeweetwelwat), maar de smaak is lekker. Mierzoet is het goedje.

De schaduwzijde van het land

2009-12-30T20:34:00.000+01:00

Lima is niet zo'n veilige stad. En dat is dan nog zacht uitgedrukt. Er is hier veel criminaliteit.
De mensen doen er dan ook zoveel mogelijk aan om hun huizen te beschermen en beveiligen.

Voor de ramen hangen metalen hekken

Voor de meeste huizen is een kleine oprit of een voortuintje. Dat wordt afgebakend met een metalen hek dat bovenaan pinnen heeft of draden waar electrische spanning op zit:

Alles is doelwit om gestolen te worden. Zelfs de huisnummers (hier al gestolen):

Ook de deurbel wordt beveiligd

Vele straten worden 's nachts extra in het oog gehouden door een bewaker. Die zit dan de hele nacht in zo'n kotteke zoals je hieronder ziet (je moet een beetje zoeken - de foto is genomen vanuit het raam -het kotteke staat naast de man):

In dat klein hokje brengt de bewaker de nacht door. Maar het systeem is nogal dubieus. De bewaker wordt betaald door de bewoners van de straat. Tenminste door zij die willen dat hun huis bewaakt wordt. Maar als je niet meedoet, dan vraag ik mij af: wat als de bewaker aan jouw huis een inbraak ziet? En zelfs als je wel meedoet is er nog geen garantie. Want wie zegt dat de man in kwestie geen banden heeft met criminelen? Hij is volledig op de hoogte van het doen en laten van de bewoners van de straat. Wanneer ze thuis zijn, wanneer ze weg gaan, wanneer ze slapen. Hij is dé ideale informant natuurlijk.

Op de politie moet je hier niet rekenen. Die is zelf zo corrupt als wat. Een van de vorige keren dat we hier waren reed Carlos - per ongeluk - in de tegengestelde richting in een eenrichtingsstraat. Hij werd tegengehouden door een agent. Met enkele soles om een biertje te drinken was "het probleem" opgelost. Er zijn twee periodes in het jaar waarop er opvallend veel politiecontroles plaats vinden: rond Kerst en in juli enkele dagen voor de nationale feestdag (die uitgebreid gevierd wordt). De agenten proberen zo wat extra's te innen om cadeautjes te kunnen kopen voor hun familie. Ik kan mij dat bij ons in België niet voorstellen. Iedereen weet het en toch gebeurt het. Hogerop is het niet veel beter. De mensen uit de politiek doen niets liever dan pronken met hun nieuwste 4x4 en het hele politieke wereldje draait rond geld. Het verschil tussen arm en rijk is heel groot en er is in Peru véél armoede. Op elke hoek, op elk kruispunt zie je kinderen en zelfs hele families die bedelen. Schrijnend.

tas

2009-12-29T22:32:00.000+01:00

Schoon hé!

Neen, niet zelf gemaakt.

Neen, geen secret santa of ander cadeau.

Wél gekocht op de artesania's alhier. De artesania is een grote overdekte markt waar souvenirs en handgemaakte voorwerpen verkocht worden.

Je vindt er zo'n winkeltje x250 of zo:

Leuk om daarin rond te lopen!

Eindelijk heb ik mijn tas om naar het werk te gaan! Ik was al lang op zoek, maar geen enkele voldeed aan mijn eisen of vond ik mooi genoeg. Ik kan niet wachten om ze te gebruiken. Of ja, toch wel ... :)

Peruviaanse culinaire ondeugden

2009-12-29T15:17:00.000+01:00

Vanmorgen vroeg, nog maar half wakker, kom ik met Nora op mijn arm de keuken binnen gestrompeld. "Kijk Sylvie!", hoor ik enthousiast van Carlos, "cuy!!"
Echt waar, het kind lag bijna op de grond en ik moest net niet naar de wc om te kotsen. Op mijn nuchtere maag werd zowaar een bord met twee gebakken hamsters onder mijn neus geduwd. Compleet met kop en pootjes en staart en al. Bah!! Kerstcadeautje van de huishoudster... jeetje! Dat is hier dus een echte delicatesse he. Ik zal jullie de foto besparen.

¡Por fin! Eindelijk!

2009-12-28T22:55:00.000+01:00

¡llegó el sol!
We zitten al een hele week in de zomer, maar hebben nog geen straaltje zon gezien. 't Is hier veel frisser dan gewoonlijk rond deze tijd van het jaar. Laat ons zeggen, 't is zoals zacht lenteweer bij ons oftewel t-shirtjesweer. Groot was mijn ontgoocheling en de talrijke topjes en de zonnecreme bleven onaangeroerd in de valies. Tot vandaag! Want vandaag is ze gekomen: de zon!!

Peruviaanse culinaire geneugten (3)

2009-12-28T04:46:00.000+01:00

Triples! Dat zijn eigenlijk gewoon belegde boterhammen in drie lagen, vandaar de naam. Het is een echte klassieker hier. Zoals je bij ons de belegde stokbroodjes hebt, vind je hier triples. Ze worden gemaakt met verschillende soorten beleg en combinaties, maar dé gekendste is de 'triples tricolor': met eiersla, avocado en tomaat.

Kleine woordjes

2009-12-26T02:58:00.000+01:00

Nora heeft haar eerste woord met betekenis gezegd: DADA (mét gebaar). Om helemaal juist te zijn is het al van een tweetal weken geleden. maar het was er nog niet van gekomen om het te bloggen. Aaron zei hetzelfde woordje voor het eerst in mei, bij Nora is het heel wat vroeger. Het verbaast me helemaal niks. Al van toen ze enkele maanden oud was, viel het op dat zij veel meer brabbelde dan dat Aaron deed. Tsja, 't is duidelijk dat ze een madammeke is! ;)

Vaya con Dios!

2009-12-25T00:44:00.003+01:00

Zeker de helft van de taxi's hier rijdt met een dergelijk opschrift. Op deze staat: 'Sagrado Corazón de Jesús Protégeme', wat zoveel betekent als 'Heilig Hart van Jezus bescherm mij'. Het is ergens absurd: de bescherming vragen van God of Jezus maar zelf rijden als de duivel... Echt, ik overdrijf niet. Hier gebeuren ontelbare auto-ongevallen en er rijdt bijna geen enkele taxi of bus rond zonder schrammen en deuken. Gek word ik van het verkeer. Het is een en al chaos en er wordt CONSTANT geclaxonneerd. Rijden in Lima, ik denk niet dat ik dat ooit zal durven.

Zo gaat dat in Peru

2009-12-24T00:33:00.001+01:00

naast het ticketautomaat staat het personeel dat ticketjes afgeeft!

Over dooppeters en doopmeters

2009-12-23T02:28:00.001+01:00

Nora wordt volgend zaterdag hier in Peru gedoopt. Carlos had voor ons vertrek de parochie gecontacteerd zodat we de juiste papieren konden meebrengen. Gisteren gingen wij naar de parochie om Nora in te schrijven en de papieren af te geven. Volgt u even mee:
(...)
Wie is de doopmeter?
Dat is E., ze woont in België
Is ze getrouwd?
Neen.
Heeft u daar een document van meegebracht?
Neen.
U heeft een officieel document nodig waarop bevestigd staat dat ze niet getrouwd is.
Ja maar, dat heeft u aan de telefoon niet gezegd. Wij hebben u speciaal vooraf gecontacteerd omdat we alle documenten uit België moeten brengen.

(...)

Woensdag komt u naar de 'charla' (dat is een soort voorbereidend gesprek over het doopritueel). Wij verwachten de ouders, de doopmeter en de dooppeter.
Ok, we zullen er zijn. Enkel de doopmeter zal er niet bij zijn, want zij is in België.
Goed. Dan moet E. in België naar een charla gaan en een bewijs van de parochie daar opsturen. Voor zaterdag natuurlijk.
Euh?!

U begrijpt wellicht dat we - omwille van administratieve vereenvoudiging - een andere doopmeter gekozen hebben. Enkel om de viering te kunnen voltooien natuurlijk, want E. ís en blijft de doopmeter van Nora.
En ik vertel hier maar een deel van het verhaal, want geloof het of niet, onze dooppeter mag ook geen dooppeter zijn maar dat bespaar ik u.

Peruviaanse culinaire geneugten (2)

2009-12-22T18:39:00.000+01:00

Ontbijt met palta!
En geloof mij je kan de avocado's van Peru absoluut niet vergelijken met deze die geïmporteerd worden in België. Ze smaken hier echt vol, zacht, ze smelten eigenlijk in je mond!

Peruviaanse culinaire geneugten (1)

2009-12-22T18:10:00.001+01:00

Zonder twijfel op nummer 1: het fruit!
Het aanbod is gigantisch. Zeer gevarieerd en o zo lekker!

De mango's bijvoorbeeld zijn een stuk kleiner dan deze die je bij ons in de supermarkt vindt en ze zijn ook veel zoeter. Daarnaast is er ook ananas, verschillende bananensoorten, druiven, aardbeien, papaya, mandarijnen... en een aantal soorten die je bij ons niet vindt: lucuma, maracuja, granadilla, ... Hier is het paradijs van het fruit!

25u onderweg

2009-12-21T04:39:00.000+01:00

We gaan er geen doekjes omwinden: een reistijd van 25u met een baby en een peuter, dat is gene kattepis!We zijn in het holst (en het koudst) van de nacht vertrokken naar de luchthaven. En dan: wachten wachten en wachten. Aan de check-in, aan de douanecontrole, aan de boarding, bij het overstappen,... wachten was het thema-woord van de dag.
De kindjes waren flink, heel flink eigenlijk. Nieuwsgierig en verwonderd over al het nieuwe dat ze zagen. Ze hebben het hele vliegtuig wel tientellen keren verkend, vriendschap gesloten met een ander meereizend peutertje, alle knopjes getest,.. maar amper geslapen. Ze waren echt doodop toen we eindelijk aankwamen.
Sjonge, ik heb de uren op het vliegtuig afgeteld! Eenmaal aangekomen - 25u na ons vertrek thuis - waren ze zó moe dat ze niet konden slapen. Het was hier nacht, maar volgens hun bioritme alweer ochtend. Maar kom, we zijn er, het is hier lekker warm en de familie is dolblij om Aaron en - voor het eerst! - Nora te zien. En nu... rust!

Nora in het wiegje voor baby's op het vliegtuig. Ze kan er nog net in!

Aaron kijkt naar een tekenfilmpje. De oortjes droeg hij 3 min.

Gisteren een lap stof, vandaag...

2009-12-15T21:45:00.000+01:00

een zomerkleedje om mee te nemen op De Grote Reis.

Die 'gisteren' in de titel hoef je niet letterlijk te nemen. Ik hoopte misschien wel dat het rap gefikst zou zijn, maar het vergde meer werk. Ik tekende het patroon op basis van een bestaand kleedje dat goed past. Maar daar maakte ik al de eerste fout. Het originele kleedje is van rekbare tricot, de stof waarin ik het wou namaken is (niet-rekbare) katoen. Gevolg: het kleedje paste niet. Dus moest ik beginnen prutsen en aanpassen. Het is uiteindelijk gelukt.
De foto is niet zo duidelijk, het was al donker (tegenwoordig nogal vaak en lang). Maar het is een wit stofje met rode bloemetjes en onderaan een rode band. Sol, ¡allí voy!

Gelukkig Nieuwjaar!

2009-12-12T16:46:00.001+01:00

Naar jaarlijkse traditie vierden wij gisteren met 'de moatn', 't is te zeggen de studiegenootjes van 10 jaar geleden, nep-oudjaar. Een gewoonte die we in het leven geroepen hebben omdat we samen oudejaarsavond wilden vieren, maar iedereen had blijkbaar op de avond zelf toch andere plannen :). Dus zochten we een andere datum, eentje waarop iedereen vrij was en deden we alsof het de 31ste december was. Compleet met aftellen en serpentines en zo. En omdat dat zo leuk was - eigenlijk veel leuker dan op oudjaar zelf - zijn we dat blijven doen. Van in het begin is het zo dat iedereen een gerechtje meebrengt, zonder dat we afspreken wat. Een hele avond vol verrassingen dus. Zo bestond ons menu gisteren uit aperitief, drie hoofdgerechten en twee desserts. En vandaag... is 't nieuwjaar!

Secret Santa

2009-12-11T07:26:00.006+01:00

Ik doe mee aan de Secret Santa van Tess. Mijn cadeautje ligt al een hele tijd klaar. Ik moet alleen nog een briefje schrijven en dan gaat het op de post. Maar vandaag begon ik te twijfelen. Wat als de begunstigde het cadeautje maar niks vindt?? Of wat als ik op de foto's zie dat iedereen een gigantisch pakket heeft samengesteld? Bij deze: dat van mij is dus een eenvoudig pakje hé. Oh jee, oh jee... waar ben ik aan begonnen?

Aftellen

2009-12-10T06:58:00.003+01:00

Wij zijn aan het aftellen naar De Grote Reis. Stress, jongens toch, stress! Niet om daar te zijn, helemaal niet. Maar om daar te geraken, dat is het probleem. 12 uur aan een stuk in het vliegtuig met die twee lieve monstertjes van ons. *zucht* Hoe gaan we dat overleven? Met Aaron zie ik het nog haalbaar, hij kan zich al bezighouden met kleuren, een tekenfilm kijken of gewoon rondkijken. Maar Nora, die kan niet stilzitten. Dus, no way dat zij 12u op onze schoot zal blijven zitten. Kleuren en tekenfilm kijken, dat is allemaal nog niet voor haar. 'Verkennen' is haar strijdkreet en daarvoor moet ge zoveel mogelijk op tocht gaan. En alles in de mond steken. Is ze niet akkoord, dan zet ze gewoon haar keel open - het liefst zo luid mogelijk. Oh boy, wij gaan wat meemaken op dat vliegtuig...

Over rolpatronen en zo

2009-12-09T07:32:00.001+01:00

Bij ons zijn de klassieke rolpatronen omgedraaid: ik ga werken en Carlos is huisman. Hij doet dat goed en ik heb de indruk dat de kindjes ook content zijn :). Het grootste deel van de was en de plas komt dus op de schouders van mijn geliefde. En net over die "was" wou ik het hier hebben. Ik weet niet hoe het komt dat (ik ga hier even zonder schaamte veralgemenen) mannen zonder probleem de meest technische handleiding van camera's en fototoestellen van voor naar achter bestuderen, maar als je begint over 'kookwas' en 'gekleurde was' en 'kijk eens op het etiketje het is niet moeilijk' al met hun ogen beginnen te draaien in combinatie met een diepe zucht. Na 5 maanden (zo lang hebben we onze machine) van een voorzichtige 'zou je het toch eens niet proberen?' zat het er aan te komen: de voorraad verse body's was uitgeput, hij had al een handwasje gedaan (stel je voor, liever dat dan de wasmachine te willen gebruiken!) en de berg vuile kleren was echt gigantisch.
Gisteren liep Aaron rond in deze t-shirt en ik dacht eerst nog 'tiens hij is weeral flink gegroeid!' maar neen hoor... na kleine navraag bleek dat Carlos voor het eerst gewassen had: het ondergoed op 30° en de t-shirts van de kinderen op 60°... tsss!

De sint bracht een keuken!

2009-12-08T21:26:00.000+01:00

Ik was trots op het keukentje dat Carlos en ik gemaakt hebben voor de kindjes. Maar toen ik dit zag, durfde ik hier bijna niet meer te publiceren. Wat knap gedaan van de familie Koch! Maar kom, het onze mag dan misschien niet hetzelfde niveau halen, we zijn er toch blij mee en wat nóg belangrijker is, de kindjes vinden het super.
Hier zijn de foto's:
Voor:

en na:

Mijn eerste award!

2009-12-03T06:55:00.019+01:00

Ik kreeg hem van haar. Bedankt annelyse, ik voel me enorm vereerd! Het lezersaantal van mijn blog maakte gisteren een enorme sprong in de hoogte, dat bewijst alleen maar hoe populair jouw blog is. Ik behoor tot je trouwe lezers!

Bij de award moet je 7 dingen over jezelf vertellen, maar dat deed ik niet zo lang geleden hier al eens. Voorlopig weten jullie daarmee genoeg :)

En ik mag de award ook doorgeven. Wel, ik geef hem met veel plezier aan Prutsen. Omdat ze net als ik gewoon achter haar naaimachine gekropen is en begon te naaien. En omdat ik haar blog graag lees, want kleine Pruts is ongeveer even oud als Nora en haar blog scheelt ook niet zo veel in ouderdom als die van mij.

Schatten uit de Kringwinkel

2009-12-02T14:53:00.000+01:00

Links dé klassieker die elke naaiende mamablogster in haar bezit moet hebben. Of misschien toch niet, anders maken we allemaal hetzelfde :). In elk geval het is 'n heel oud boek, een pareltje. En rechts een boek met basistechnieken voor het naaien. Want als ik een beetje verder wil gaan zal ik mezelf toch een aantal technieken moeten aanleren.